17 Ocak, 2013

1 yılın uyku bilançosu

Jr. geçtiğimiz Aralık ayının 22sinde 1 yaşını devirdi.
ve "herşey mi bu kadar zor sn Jr?" başlıklı yazıma gelen bir yorum, beni bu yazıyı yazmaya sevk etti. "son 1 yılda nasıl uyuduk, uykumuzu aldık mı, bıraksalar daha uyur muyduk" konulu blog yazımıza buyrun lütfen :)

öncelikle Jr. çok çok çok küçükken böyle deneyimlerimiz olmuştu, o sebeple bu küçük adam; geceyi gündüzü ayırt etmeyi ve gece daha uzun blok uykular uyumayı öğrenebildi. temel sağlam yani ;) bu blogu gururla uykusuz annelere sunduğumda, onlar da hemen yayınlayarak tecrübelerimi daha geniş kitlelere ulaştırmama yardımcı oldular. sağolsunlar çok :)

şimdi gelelim Jr 2.5 aylıkken yazdığımız bu yazının üzerinden, geçen 10 ayda neler değişti.
  • bizim ufaklık doğduğu 22 aralık 2011 tarihinin akşamı 20:30da uyuyordu ve ondan bugüne bu saat hiç değişmedi ve her akşam 20:30da uyudu.
  • eğer diş, gaz, naz yada caz değilse her gece 2 defa anne sütü içmek için uyandı.
  • 7. aydan sonra sıkıntılı zamanlarımız başladı, dişler daha zor çıkmaya başladı, uykularımız daha çok bölündü. 7 ile 9 ay arasında bazı geceler 45 dakikada bir uyandığımız bazı geceler 2 - 5 nöbetine dikildiğimiz çok oldu.
  • 9. aydan sonra kesintiyi gene gecede 2 uyanmaya düşürdü.
  • ancakj şartlar ne olursa olsun, kaçta yatarsa yatsın, bu 9. aya kadar her sabah 5:30da uyandı.
  • 9. aydan sonra biraz daha uzun uyuyarak 6da uyanmaya başladı.
  • 10. ay itibariyle gece emmelerinden birinden vazgeçti.
  • ama bu vazgeçiş "kesintisiz uyku" anlamına gelmedi. alışık olduğu saatlerde yeniden, yeniden uyanmalar devam etti.
  • yine de eğer gerçekten ateş, ağrı, acı ve de naz, gaz, caz üçlüsü gibi durumlar yoksa hiçbir zaman 2den fazla uyanmadı.
  • 11. ayda geceleri biraz daha rahat uyumaya başladı. gece uyanmaları bazen 1 çoğu zaman 2 ama çok çok ender olarak 3 ve üzeri oluyor.
  • 1 yaşını devirdiği ilk günlerde çok sıkıntılı yazılar not aldım buraya. bunların sonucunda 2 küçük azı dişi arka arkaya geldi. "sebepsiz uykusuz gece olmaz" diyor yani Jr, nokta.
  • Jr. bugün 13 aylık ve tam 12 tane dişi var. ben o dişler 20ye tamamlanana kadar kesintisiz uyku beklemiyorum kendisinden ama gene de bugüne kadar gösterdiği bu "kitap - melek bebek" performansından oldukça memnunum. o da memnun eminim ki böyle mışıl uykular uyuyabiliyor.
bugüne kadar Tracy Hogg olsun, Harvey Karp olsun,  Kim West yada Aletha Solter olsun başucu kitaplığımdan ayrılmadı. hepsinin söylediği tek bir ortak şey var; "bebekler uykuya geçişi bilmezler ve bunu bilmediklerinden uyumakta zorlanırlar." 
yani bebeğiniz bir sebepten olsun uyumadığında, bu durumu herhangi birşeye bağlamak yerine sadece "uyumadı bu gece" demek yeterli benim lügatımda, zira doktorumun dediğine göre, sırf "annem buralarda mı" diye kontrol amaçlı bile uyanabilirmiş.

ben artık Jr.ın her uykusuzluğunda söylenmekten vazgeçtim, bu blog yazısı da buna kanıt olsun. neticede bebekler uyumazlar, onlar uyusa da anneleri uyumazlar, zira o ara "ne oldu da böyle uzun uyudu, iyi mi acaba, birşeyi yoktur umarım" diye düşünerek bebekleri hakkında endişelenir ve onları özlerler.
uykusuzluk bebeklerin değil, annelerin kaderidir.

ben de tüm bu düşünceler eşliğinde, bebeğimin güzel uyuduğu geceleri buraya not aldım, aldım ki ayarının kaçtığı bir gece, bunları hatırlayıp şükredebileyim. çünkü pek az anneye nasip olur böyle güzel uykular uyuyan bir bebek. ve o bebek ayda bir hafta uyumasa ne olur değil mi :)
biz oğlumla ikimiz, tüm minik kuzulara mışıl uykular diliyoruz.

sevgiler :)



04 Ocak, 2013

şşşttt! bebek uyuyor

eğer dün gece bebeğiniz uyumadıysa, nedeni bizim uykumuz olabilir. zira dün gece uyku perilerini biz misafir ettik.


uzun zamandır istediğim en büyük şeydi, şöyle birkaç saat arka arkaya uyumak ve dün gece işte o beklediğim gece gerçekleşti. hani "başka birşey istesem olacakmış" denir ya, inanın son zamanlarda, benim başka hiçbir isteğim yoktu bunun yerine koyacak :D
dün gece 20:30da uyuyan Jr. 2 defa dönme hareketi yaparak uyanır gibi olsa da gözlerini açmayarak ve ağlamayarak sabah 6:30a kadar yatakta kaldı, hem de uyur durumda. bu kadar uzun cümleye ne gerek var diyeceksiniz; haklısınız. kısacası Jr. dün gece uyudu işte, nokta.
nasıl oldu ben de merak halindeyim. dün neler yaptık, tüm günü gözümde canlandırıp aklımdan geçirmeye çalışıyorum sürekli.
oyun grubu bizdeydi, çok yorulmuş olabilir mi?
akşam irmikli muhallebi yiyip uyudu, tok yatmış ve uyku bölünmemiş olabilir mi?
bu ve başka bir sürü soru aklımdan geçiyor.
devamı gelir mi bilinmez... ama tek gerçek, dün gece dinlenmiş olmanın verdiği mutluluk... Jr. da ben de dinlenmiş ve keyifli uyandık.
darısı diğer gecelerimizin ve uyumayan tüm bebeklerin başına.
teşekkürler yeni yıl, bizi fazla bekletmediğin için :)
sevgiler...

03 Ocak, 2013

herşey mi bu kadar zor sayın Jr.?

büyümek zor, onu anladım.
diş çıkarmak da çok zor.
aşı olmak da.
hasta olmak, iyileşmek... hepsi zor bunların...

fakat uykuya dalmanın, uyumanın nesi zor onu anlamış değilim.
çok fazla kitap okumuş, çok fazla yayın takip etmiş ve kendimi sakinleştirememiş bir anneyim artık.
gündüz uykusunu azaltın diyor mesela bir yayında; toplamda 2 parttan 3 saat uyuyan Jr.ın uykularını biraz kırparak toplamda 2 yada 2.5 saate düşürüyorum. gece uykusunda bir değişme olmuyor.
gün içinde aldığı kalori miktarını arttırın diyor bir başka yayında; bomba menüler hazırlıyorum, gece tok ve kalorisini almış olarak uyumasına özen gösteriyorum. birşey değişmiyor uyku kalitesinde.
banyo yapsın, masaj yapın... uyku rutini oluşturun... sakin... yok, hayır...
arkadaş, bebek olmanın verdiği tüm avantajla gecenin olmadık bi yarısında avaz avaz ve üstelik söylene söylene ağlıyor. içim cız ediyor... bir de sinirleniyorum, çünkü okuduklarımdan en az biri doğru olsun istiyorum o an, çaresiz kalıyorum.
şimdi bu satırları okuyan ve daha önce bu yoldan geçmiş olan tüm annelere sesleniyorum; bana artık masal anlatmayın. bu arkadaşlar, bu dişler 20ye tamamlanmadan uyuyamaz, uyusa da uyku tutmaz. bunu söyler buna inanırım.
bir de, açıkçası tam olarak uykusuzluk değil meselemiz. olmadık bir saatte uyanıp, bağıra çağıra ağladıktan sonra, sakinleşip uyumamız birkaç saat alıyor. dün de yazmıştım ya, o dönmeler yerini bazı geceler böyle ağlamalara bırakıyor işte.
umarım diş çıkartıyordur diyorum kendi kendime.
çünkü bir sebebe bağlamazsam çok yorulurum, çok üzülürüm, biliyorum.
gece beslenmesini 2 ay önce bırakan bu küçük adam, gece yarılarında "meme" diye ağlamaya başlıyor. biliyorum; "bebekler için 1 kez yeterlidir." diyor pek çok yayında, o şeyin eninde sonunda olacağına inanması için, 1 kez yoldan çıkmanız yeterlidir. çokça ağladığında ağzına memeyi vermişseniz, daha sonra "yeterince ağlarsam, onu alırım" duygusu anında oluşuveriyor minicik bünyelerinde. o " 1 kereye mahsus" duygusunu isteseniz de yaşatamazsınız. acı ama gerçek :) ve ben o yoldan çıktım dün gece. sussun, uyusun diye emzirdim. biliyorum yanlış, biliyorum artık hep ister... ama neyin doğru olduğunu kim biliyor sizce?
ben söyleyeyim size; "anne vicdanı"
bu kadar..
nokta.

herkese iyi uykular diliyorum, özellikle geceleri...

02 Ocak, 2013

bize mışıl uykular getir yeni yıl

yeni yılınız nasıl başladı?
bizimki çok uykusuz başladı.
nedendir bilinmez, Jr. her gece saat 12 gibi uykusunu bölüyor ve ne kadar müsade edersek o kadar dönüyor etrafında. bu dönmelerin sonu yok.
ilk gece saat 2:45e kadar döndü, müdahele ettik uyudu. dün gece saat 3:45e kadar döndü, sonra olaya el attık uyudu. arada bekliyoruz, onca saat... sebebi belli, kendiliğinden uyusun diye. belki dönmeler son bulur, bir an için yeniden dalar diye. ama ne mümkün. bıraksak sabaha kadar dönecek, dün gece böyle bir durumun sinyalini verdi bize.
 
neden böyle oluyor bilmiyoruz.
belki dişi çıkıyor, belki yeni edindiği becerilerin heyecanı tarafından kuşatılmış durumda, belki gazı var, belki huzursuz, rüyalar görüyor...
sebebi ne olursa olsun bir şekilde 2, 3 hatta 4 saat uykusunu bölebiliyor. geçen hafta gittiğimiz 1 yaş kontrolümüzde doktorumuza sormuştuk, "annem buralarda mı" diye kontrol amaçlı bile uyanıp mızıldayabilir demişti. ama bu mızıldamak değil. bu hiçbişey değil. bu kıpır kıpır bir yarı uyku uyanıklık hali...

tüm uyku eğitimi ekollerini, Jr. 9-10 aylık olup da doğru düzgün uyumayı bıraktığında reddettim ben. yeter ki huzurla uyusun, koynumda uyusun, ağlamasın  dedim. mışıl uykuları olsun, kokumla sakinleşiyorsa öyle yapsın dedim. 
k istediğim onun huzuru çünkü. uyku da bir huzur hali bence, sakinliğini, huzurunu elde etsin ki derin, güzel uyusun dedim. nasıl olsa bir gün kendiliğinden uyuyacak, nasıl olsa bir gün ne yatağıma, ne kucağıma sığacak dedim. bunları dememdeki sebep açıktı; senin  uyumayı öğrettiğin bebeğin, bir gün feci halde ızdırap veren bir azı dişinin acısına teslim olup, uykuyu unutup, kucağında teselli bulmak isteyebiliyor çünkü. ya da hasta oluyor, yeniden kucakta... gaz? kucakta... yani bunun sonu yok, bebek bir şekilde anne kucağında sakinleşmek istiyor, gazı, nazı, cazı... sonu gelmiyor...
o sebepten kocaman yatağımızı 3 kişilik yaptık, uyuyoruz. hepimiz mutluyuz. 
ama gelin görün ki, küçüğümün şu uykularını bölüp de huzursuz eden şey herneyse, bir an evvel çıkıp gitsin hayatımızdan istiyoruz. çünkü dönüp dönüp bir türlü uykuya geçemeyen Jr. çok yoruluyor, çok yoruyor...
yeni yıl, senden en mühim dileğimizi yazmayı unutmuşuz; bize lütfen, sakin, sağlıklı, huzurlu, mışıl ve derin uykular ver...
yeniden hoşgeldin :)