19 Temmuz, 2013

herşeyin bir sonu...

ne zamandır yazacağım, fırsat bulamadım.
bütün anne bloglarının vazgeçilmezlerinden olan, uyku, yemek, emzik, meme konulu yazılardan eksik kalmayalım ve bunu da yazalım istiyorum. ne de olsa, zamanında Jr. ın varlığı ile birlikte burası bir anne boguna dönüştü bile değil mi?


konumuz, anne sütüne veda... nasıl bıraktık, neden bıraktık, zorlandık mı?
başlıyoruz :)

unutmadan söylemem gerekiyor ki; en başından beri eğer birgün memeyi bırakacaksak, çocuğumu korkutmayacaktım, kandırmayacaktım ve öyle de yaptım. yani anne sütünden kesme sürecinde, memelere bant yapıştırma, sirke veya salça sürme gibi, eskiden kalma ve zar zor oluşan temel güven duygusunun ayarını bozacak herhangi bir hamleye kesinlikle yer vermemek gerekiyor. bu birinci kural.



ikincisi ise, bu işi zamana yaymak gerektiği... bebeğiniz kaç öğün ve ne kadar süreyle anne sütü alıyorsa, öğün atlamadan, süre azaltarak başlamak ve zamanla süresini azalttığınız öğünü bırakıp diğerine geçmek ve öyle devam etmek gerekiyor. bu şekilde basamak basamak bırakılan anne sütü, bebekte huzursuzluğa yol açmıyor.

üçüncüsü, eğer bebeğiniz için emmek uykuya dalmakla ilişkiliyse, uykuya geçiş için yeni bir rutin oluşturmanız gerekiyor. anne sütünün yerini alabilecek ve uykuyu çağrıştıracak yeni bir rutin, belki bir uyku arkadaşı... eğer kullanıyorsanız emzik...



biz basamak basamak bu işi 1 haftada başardık.
Jr. günde 2 öğün anne sütü alıyordu. biri öğle uykusu öncesi, biri gece uykusu öncesi. yani bizim için emmek, uykuya geçiş için bir araçtı son zamanlarda.

yukarıda anlattığım sırayla, önce öğle öğününün süresini kısalttık, sonra onu ortadan kaldırdık. daha sonra aynı işlemi gece öğününe yaptık ve derken onunla da vedalaştık.
bu geçiş sürecinde, bir rutin oluşturabilmek adına, her uykudan önce ben Jr.a süt verdim. bildiğimiz inek sütü. aslında doktorumuz bunu önermiyor, diş çürükleri ve sindirim zorluğu sebebiyle... yoğurt, peytnir olabilir demişti biz konuyu konuşurken ama ben biraz tembel davrandım sanırım. bu alışkanlığı da değiştirmemiz lazım. ona da bir ara vakit ayıracağım  :) 


sonuçta, rutinmiz şu şekilde gelişti;

* "hadi Jr. sütünü iç, uyuyacağız" cümlesi ile açılış

* odaya geçip bez değiştirme, pijama giyme (bunları yaparken hep konuşluyoruz tabii; pijamamızı    giyelim, bezimizi değiştirelim... gibi)
* yağmur, beyaz gürültü vesaire gibi doğal bir ses eşliğinde yatağa uzanıp uyuklamaya geçiş
* ve uyku :)

evet, yeni bebek haberiyle birlikte, Jr. tam da 18 aylıkken, bizim anne sütüne vedamız böyle oldu.
ilk gün çok ağladı.
sonra ağlamadı. zamanla da unuttu. bu da hayatımızın güzel dönemlerinden, unutulmaz anılarından olarak hatıralarımız arasına yerleşti.
dilerim, bu ipuçları başka annelerin de işine yarar.
sevgiler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder