12 Kasım, 2013

mmm... inişlerim çıkışlarım...


Jr. yuvaya başlayalı 12 gün oldu. bu hafta başı itibariyle 3. haftamıza start verdik.

arada neler oldu, neler olmadı, neler istediğimiz gibi gidiyor, hangileri gitmiyor biraz söz etmek istedim.

öncelikle, Jr. okulda kahvaltı yapmıyor. zamanının, pardon aslında keyfinin, gelmesini bekliyoruz :) sanırım, sabahları ben onu okula bırakırken çok sinirli olduğu için bunu reddediyor... şimdilik bu konu hakkında teklif var, ısrar yok durumundayız. önemli olan keyifli olması. ki bu da gün içinde barışçıl ortam yakalanınca mümkün oluyor gözlemlediğim kadarıyla...
ikincisi, sabahları çok gergin başlasak da öğlen olup da ben okula, onu almaya gittiğimde, genelde sular durulmuş oluyor. bu keyfi öğretmenimize, okul müdürümüze ve diğer personlee borçluyuz tabii :) benim minik ergenimle, birebir ilgileniyorlar ve uyum sürecinde ona her türlü kolaylığı sağlıyorlar. tabii ki disiplini elden bırakmamak koşuluyla...

boyamalar, törenler, faaliyetler onu çok eğlendiriyor ve yoruyor olmalı ki, öğlenleri aç bir kurt gibi yemeklerini yemiş oluyor. karın tokluğunun ve artık anneyi özlemiş olmanın verdiği hissiyatla, beni kapıda görür görmez koşup boynuma sarılıyor ve eve gelip öğlen uykusuna yatıyoruz.

yani yatıyorduk... düne kadar... bugünden itibaren okulda uyku denemelerine de başlıyoruz ve Jr.ın yuva saatlerini kademe kademe arttırıyoruz. bu haftanın sonu ve sonraki haftanın başı itibariyle, önümüzdeki günlerde abi olmaya hazırlanan Jr. tam zamanlı bir kreş öğrencisi olacak. konu hakkında gelişmleri de size, biz bu süreci yaşamaya başladığımızda anlatacağım.


   şimdilik sevgiyle kalın :)







2 yorum:

  1. Merhaba,
    çalışan bir anne olarak oğlumu 22 aylıktan itibaren okula gönderiyorum. inanın bu sene 4. yılı ama her sabah şansını deniyor, gitmesem olmaz mı diye:( Ama o sızlanmalar okuldan içeri girdikten sonra bitiyor, akşam saatleri mutlu bir şekilde okuldan alıyorum. Yani demek istediğim çocuklar bizleri özlüyor ondan sabahları ayrılmak istemiyorlar ama sonra günün içinde oyunlarla arkadaşlarla akıllarından çıkıp gidiyoruz:=))
    Blogunuzu takibe aldım bana da beklerim. Sevgilerle...
    www.neclasolen.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yorumunuza ve katkınıza çok teşekkür ederim :) bu sabah da ayrılırken çok zorlandık, onu okulda bırakıp arabama dönmüştüm ki, içime sinmedi. bir gidip bakayım dedim. o arada kahvaltısına oturmuş, keyifle yiyordu bile :D içim çok rahat, eve döndüm.
      ben işi gücü bırakıp oğluma baktım2 sene boyunca, o alışkanlıktan olabileceğini düşünmüştüm durumun. hani bir de yeni bebek, hamilelik vesaire.... elbet etkileniyorlar her durumdan :) size de kolay gelsin. bu biraz yapı meselesi sanırım.

      Sil