22 Aralık, 2014

3 yaşına mektup

sen benim en güzel 3 senemsin.
bu hayatta, "çok şanslıyım" dediğim, üç güzel şeyin birisin. biri sen, biri baban, biri kardeşin...
iyi ki doğdun güzel oğlum, iyi ki bizim oğlumuz oldun.
şu hayatta aldığım en güzel nefes, sen doğduktan sonra, yanağın yanağıma değdiğinde aldığım nefes. en büyük şükür, işte "o gün", doğduğun, bana geldiğin gün.
neler yapmadık seninle, neler yaşamadık.. senin için çoook uzun, benim için bir solukta geçen 3 yıl.
doyamadığım...

hayatının hergünü, hep sağlıkla, mutlulukla geçsin dilerim.
kötüler, kötü insanlar, kötü hayatlar sana değmesin.
yazın güzel yazılsın, başına gelen sıkıntılı durumlar olsa bile, geride bıraktığında unutulsun, gitsin. hayatında yer etmesin.

sen doğduktan sonra ben çok değiştim.
sabretmeyi öğrendim önce. hiç bilmezdim.
çocuk olmayı yeniden keşfettim.
sen uyurken, senin minik ellerini, avcumun içine sakladığımda içimden hep "şükür" dedim. çok şükür sağlıkla yaşıyoruz bugünleri. sen büyürken ben hergün, şükrettim.

seninle olmayı çok seviyormuşum ben meğer, başıma gelmeden bilemezdim.
minicik boncuk gözlerinle, dünyamıza geldiğin ilk gün, başımı döndüren bu aşkı neresinden tutacağımı bilemedim. sen "hayat" oldun bu evde bize, neşe oldun. 
zor zamanları beraber geçirdik, ben hep elini tuttum. tutacağım da. ömrümün sonuna kadar.
senin ellerin, avuçlarıma sığmayacak kadar büyüdüğünde bile, bilmeni isterim ki, benim kalbim sizinle büyüdü güzel oğlum, ben her zaman sizi içimde taşıyacağım. siz büyüdükçe benim de kalbim büyüyecek, asla yeriniz başka bişeyle dolmayacak. 

doğmak, anne karnından ayrılıp, kişi olmak, tek başına olabilmekmiş. tek olduğun halde, çoğul yaşayabilmekmiş. sen doğduktan sonra, ben bunu öğrendim.
sen hayatımızda olduğun için çok şanslıyız biliyorum.

"ben büyüdüm artık" ve "ben büyük değilim" cümleleri arasında geçen şu son birkaç ayın, yüzüme verdiği gülümsemeyi, hiçbirşeye değişmem.
meğer sen, hem küçük hem çok büyükmüşsün. 
bu kadar küçük olup da kalbimi bu kadar fazla dolduran başka birşey yok inan.

çok zormuş çocuk büyütmek. 
uykusuz kalmak, yorulmak, kızmadan, sakin kalabilmek değilmiş ama sanıldığı gibi zor olan, onlar geçiyormuş..
her soruya cevap olabilmek, birinin "en güvendiği dağ" olabilmek gerçekten zormuş ama.
öğreten, yol gösteren olmak, ışık olmak başlı başına işmiş...seninle anladım.
güçlü olmak gerekiyormuş tüm bunlar için önce. ben gücümü senin gülen gözlerinden aldım :)

iyi ki doğdun küçük oğlum, iyi ki varsın.
iyi ki doğdun da beni anne yaptın...
hep "var" ol, hep "iyi yaşa".
kederler seni terketsin gitsin, seni kimse üzmesin.
hep bu çocuk heyecanın, saflığın, netliğinle dur hayatın içinde.

yeni yaşın kutlu olsun :)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder