01 Mart, 2015

bir emzik başarı hikayesi daha

Olgu'nun emziği bırakma hikayesini burda paylaşmıştım. 
sıra İmge'nin hikayesinde :)


emzik İmge için de, aynı Olgu da olduğu gibi sadece arabada ve uykuda kullanılan bir araçtı bizim için.
yine bir nezle işimizi kolaylaştırdı.
burnunu mu çekse, emziği mi emse ikilemine son vermek için emziği rafa kaldıralı bugün tam 10 gün oluyor.
ilk gecemizin çok zor geçtiğini anlatacak kelime bulamıyorum. evet emzik bizim için sadece uyku aracıydı ama önemli bir araçmış demek ki, çünkü İmge her yarım saatte bir ağlayarak uyandı. emziğini aradı. kucağımda sakinleşti. uyudu, uyandı... defalarca. pes edecek gibi oldum. sonra kendime geldim. uyku öncesi bu bağımlılık bizi arabada oldukça zorluyordu çünkü. arabada uykusu gelse bile uyuyamayan, emzik aranan ama uyku halinin verdiği sinirlilikle, her emziği uzatışımda fırlatıp atan, sonra emziksiz kalan ama bir türlü de uykuya geçemeyen bir bebek vardı çünkü karşımızda. her gün ortalama 2.5 saatini arabada geçiren bir bebeğin, bu bağımlılıktan kurtulması gerekiyordu. o çok zorladığı anlarda pes etmeyi aklımdan geçirmiş olsam da, bunları düşündükçe de kendime geldim :)
ertesi güne hiçbir iz kalmamıştı. geceden kalan bir yorgunlukla, sanki doğduğundan beri her uykusunda emdiği emziği bırakmak çok zor olacak gibi gelmişti bana ama benim bal kızım, kendisinden beklediğim gibi çok başarılı oldu. ertesi günlerde hiç aramadı, sormadı. ilk birkaç gün arada eli ağzına gitti, emzik ister gibi oldu ama uykuya da kolayca daldı.

sizin bu kadar işbirliğine açık çocuklar olmanızdan yana çok mutluyum :)
hayata başarılarınızla dolu geçsin.
sizi çok seviyorum :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder