07 Mayıs, 2016

her gün anneler günü

yarın anneler günüymüş.
oysa ben hergün anneyim. çifte kavrulmuşundan.

bir de zaten burda 21 mart'ta kutlamıştık aslında biz bugünü. böyle bir coğrafyada yabancı olmanın getirisi galiba, işte yarın yine anneler günü.

bir sevgililer gününe, bir de anneler gününe alışamadım. aslında, anneliğimin kutlanmaya ihtiyacı var mı onu da bilmiyorum. çünkü, zaten hergün anne olan bir insanın, değerinin hissettrilmesi yada kutlanması için özel bir güne gerek olmadığını düşünüyorum. en sevdiğim hediye sarılma ve öpücüktür; bunu da hergün yapıyor zaten çocuklar :)

en önemlisi, ben anne olduğuma göre, beni kutlayacak olan kişi çocuklarımdır, ki bunu baştan söyledim, onlara annelik yaptığım için beni kutlamaları çok gereksiz geliyor :) ikincisi, kocaların anneler gününde karılarını kutlamasını hepten komik buluyorum. annesi ben olmadığıma göre, kutlaması gereken bir annelik varsa, bu kendi annesidir.

velhasıl kelam, çok komplike bi durum.

birincisi, anneyim ama bunun tebrik edilmesine ihtiyacım yok. 
ikincisi, kocam anneler günü hediyesi almasın, zira bu çok anlamsız.

yapılması gereken, herkes gidip anneciğine kocaman sarılsın, sarılamayanlar arasın, annesi hayatta olmayanlar gülümseyerek ansın, hatırlasın. hatırlamak en güzel hediyedir, gülüş, sarılmak ve öpücük en kıymetlimdir.

beni anne yapan yavrular şu anda uyuduklarına göre, sabah gıdıklaşırız artık :)

anne, birgün değil, hergün annedir. :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder