13 Nisan, 2012

büyüme atakları

bebekler çok hızlı büyüyor. "zaman nasıl da hızlı geçiyor" cümlesinin canlı örnekleri olur kendileri :)
bu büyüme esnasında bazı dönemler çok sancılı oluyor. anne-baba açısından da sancılı elbette ama asıl önemli olan bebeğin çektikleri. başına gelen yeni büyüme belirtisi ile başetmeye çalışması, kendini daha fazla emniyette hissetme ihtiyacına neden oluyor. sonuçta bu zamanlarda jr.ın da yaptığı gibi diğer tüm bebekler daha fazla meme, daha fazla kucak istiyor. tüm bunlara sebep olan şeyin adı; büyüme atakları.
aşağıdaki alıntı bununla ilgili.


İngilizce'de"Growth Spurt" olarak adlandırılan bu büyüme atakları her bebeğin mutlaka geçirdiği dönemlerdir. Emziren anneler bu dönemlerde sütlerinin azaldığı endişesine kapılırlar. Gerçekten de düzgün emen ve düzenli uyuyan bir bebeğin birdenbire düzeninin değişmesi, huysuzlaşması ve sürekli meme emmek istemesi akılları karıştırabilir.


Büyüme atağı ile sütünüzün azalması arasındaki farkı nasıl anlayabilirsiniz? Endişelenmeye başlamadan önce bu dönemlerin bebeğin yaşamında normal olduğunu öğrenmek faydalı olacaktır.
Bu aşamada neler beklemeli?
Genellikle yaşamın 2,3 ve 6. haftalarda, daha sonra da 3 ve 6. aylarda gerçekleşen büyüme atakları sırasında bebeklerin davranışlarında ciddi değişiklikler görülür. Örneğin bebek çok daha sık ve uzun süre emmek isteyebilir, çok daha az (ya da fazla) uyumaya başlayabilir, huysuzlaşır.
Birçok anne dönem dönem bebeğinin gerçekten mi aç olduğu yoksa memeyi rahatlamak için mi emmek istediği konusunda ikileme düşer.
Bebeğiniz memeyi bırakmasına rağmen huysuz görünüyorsa


Öncelikle bebeğiniz emmeyi bıraktığında bebeğinizin doymuş olup olmadığını kontrol edin. Göğsünüz emzirdikten sonra hafiflediyse, bebeğiniz rahatlamış gibiyse doygunluğa ulaştığını düşünebilirsiniz.

Bebeğinizi, emzirdiğiniz göğsünüze tekrar koyun. Belki de ihtiyacı olan bir beş dakika daha emmektir. (Bazı bebeklerin tamamen doyması için beş dakika daha meme emmeleri yeterlidir).


Bebeğinizi gezmeye çıkarın. Bebekler huysuzlanınca annelerin aklına gelen ilk şey nedense karınlarının acıktığı olur. Bunu anlamanın en iyi yolu bebeğinizi pusetine veya kanguru ya da sling’e koyup kendinizi dışarı atmaktır. Eğer bebeğiniz hemen uykuya dalıyorsa (ki bebeklerin çoğu temiz havaya çıkar çıkmaz uyur) aç değildir. Eğer yürüyüş yaptığınız süre boyunca ağlıyorsa aç olma ihtimali vardır. 



Bu dönemden geçen annelerin yaşadıkları
Anneler genellikle bebeklerinin sık meme istemelerini ve huysuz olmalarını sütlerinin yetmemesine bağlarlar. Büyüme atağıyla sütün yetmemesi arasındaki farkı anlamak oldukça basittir: Büyüme atakları genellikle başladıkları hızda biterler. Sütün yetmemesi gibi bir problem ise konuda bir şey yapana kadar devam eder.
Bebeğinizin verdiği işaretlere dikkat edin. Sık emzirin. Göğsünüzün her zamankiden daha yumuşak ve daha az doluymuş gibi hissetmesi normaldir. Eğer bebeğiniz sık emiyorsa vücudunuza daha fazla süt üretmesini öğretecek,vücudunuz da ona göre cevap verecektir. Eğer sütünüz yeterli gelmiyorsa arttırmak için gerekli önlemleri bir an önce alın.
Bu dönemden geçen bebeklerin yaşadıkları
Huysuzluk en belirgin sorundur. Bu dönemlerde annenin ilk tepkisi bebeği emzirmek olur, çünkü bebeği en çok rahatlatan odur. Bebeğin bu dönemde sık emzirilmesi huysuzluğunu atmasına yardımcı olacaktır. Ayrıca, uyku düzeninin bozulması halinde bebek rahatlamakta ve uykuya geçmekte zorlanabilir. Her ne kadar bu dönem bitmeyen bir kısırdöngüymüş gibi görünse de yapılması gereken sakin olmak ve bebeğin ihtiyaçlarını karşılamaktır.
Uyuyan bebeği uyandırmak
Büyüme atakları boyunca bebeğinizin her zamankinden fazla uyuması normaldir. Bu dönem süresince uyuyan bir bebeği uyandırmak tavsiye edilmez. Bebeğinizin vücudu büyümek için çok çalışıyor – eğer uyuyorsa bırakın uyusun.
Büyüme atakları yorucu ve bıktırıcı olabilir, ancak gerekli ve geçici dönemler olduğunuzu aklınızdan çıkarmayın.
jr. şu sıralar 17. haftasının içinde, bugüne gelene kadar yaşadığımız büyüme ataklarından öğrendim ki anne bu dönemde özellikle sabırlı olmalı, zira küçük kuzular çok sıkıntılı oluyorlar ve tek istedikleri annelerinin güven veren kucakları. artık az çok farkedebiliyorum ben bu dönemleri. bizim belirtilerimiz açık şekilde belli. şöyle ki; sürekli emmek istiyoruz, yalnız başımıza oynamıyoruz, konuşmuyor sürekli mızıldanıyoruz ve 2 saati 1 dakika geçsin, eğer emme işlemine geçilmemişse çığlığı basıyoruz :)

bu süreçten geçen tüm annelere sabır, kuzulara kolaylık diliyorum :)
sevgiler...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder