29 Aralık, 2014

hoşgeldin 3 yaş krizleri

bu eve bir kriz yönetimi şart.
hem Olgu'nun kişisel gelişimine, hem de benim sinirlerime iyi gelmesi açısından.

muzu orasından değil burasından soy.
pantalon giymeyeceğim şort giyeceğim.
asansörü sen çağırma, ben çağıracağım.
çilek kırmızı olmasın istiyorum... 
biz kendimize içecek birşey almışsak, ben de meyve suyu istiyorum... ve eğer evde meyve suyu yoksa eğlenceye gel :)
arabaya binecekken, o kapıdan değil, öbür kapıdan bineceğim...
liste uzayıp gidiyor da ben ne örnek vereceğimi inanın şaşırmış durumdayım.

bıraktım kendi haline.
ne isterse onu giyiyor, ne isterse onu yiyor. doğru olmadığı gibi bir his var içimde.

okudum ki, 3 yaşında "ben merkezcilik" gelişirmiş, zamanında doğru müdahele edilmezse ileride uzman yardımı gerekirmiş. miş, miş, miş... öyle kalabalık ki internette bu konuyla ilgili yazı. kaynak olarak doğru bulmadıklarımı elesem bile yine de çok fazla.
yani böyle bir dönem var ve üstesinden gelebilmek gerekiyor.

sabahtan akşama benimle oynamak istemesinin önüne geçmenin yolu, okul tatilinin bitmesine bağlı. o kolay, onu hallediyoruz da, "imge'yi istemiyorum" kısmını henüz çözemiyoruz mesela.
beni delirtecek kıvama getirdikten sonra, kocaman sırıtıp, bana dönüp, "anne sen de mutlu ol" demesini açıklayacak mecalim de yok.

yine geldik uzmanlık kısmına işin, bilinçli anne babalık yani. okuduklarımızı uygulamak.
okuduğumuz kitapları hayata geçirmek.

en başından beri söylüyorum, doğurmak değil mesele zaten, bu ergen tripleriyle başedebilmek :)
dişmiş, gazmış, uykusuz kalmakmış hikaye... zaten hepsi geçiyor da, bu yaş sendromlarına gerektiği gibi davranılmazsa, bu yer mantarları aniden evde küçük terminatörlere dönüşüveriyorlar.
o yüzden yine yay gibi gerilmeden evvel bir düşünüp öyle adım atma dönemindeyiz biz.
pardon, hiç çıkmamıştık zaten değil mi :)

kahvemi alayım, belki iyi gelir :)
sevgiler...





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder